Who will love a little Sparrow?
Who's traveled far and cries for rest?
"Not I," said the Oak Tree,
"I won't share my branches with
no sparrow's nest,
And my blanket of leaves won't warm
her cold breast."  
Who will love a little Sparrow
And who will speak a kindly word?
"Not I," said the Swan,
"The entire idea is utterly absurd,
I'd be laughed at and scorned if the
other Swans heard."  
Who will take pity in his heart,
And who will feed a starving sparrow?
"Not I," said the Golden Wheat,
"I would if I could but I cannot I know,
I need all my grain to prosper and grow."  
Who will love a little Sparrow?
Will no one write her eulogy?
"I will," said the Earth,
"For all I've created returns unto me,
From dust were ye made and dust ye shall be."  

Het nummer bestaat geheel uit metaforen.
De boodschap is dat vreemdelingen om verschillende redenen, hoe dan ook niet welkom zijn in een vastgeroeste gemeenschap. De sparrow (metafoor voor de vreemdeling) vindt geen rust, geen vriendelijk woord en geen voedsel in het vreemde land waar hij is neergestreken. Zowel de eik, de zwaan, als de tarwevelden zijn metaforen voor minder prettige eigenschappen van de mens. De eik staat voor vooroordelen, de zwaan voor verwaandheid en de tarwevelden staan voor hebzucht. De aarde staat voor het moment waarop we allemaal gelijk zijn, het moment van voor onze geboorte en na onze dood.
Wat het nummer zo krachtig maakt, is het feit dat eenieder vindt dat de sparrow op een verachtelijke manier behandeld wordt. We zien onszelf liever als de sparrow, maar zijn vaker de eik, de zwaan of het tarweveld. Er wordt ons een spiegel voorgehouden.